เที่ยวบินสุดท้าย TG 311

     ต้องบอกก่อนเลยว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง และเกิดขึ้นจริง ๆ ที่สำคัญเชื่อว่า หลายคนคงเคยได้ยินเรื่องผีมามากมาย ผมก็เป็นคนนึงที่เคยฟังเรื่องผีมาไม่น้อยเลยทีเดียว เพราะส่วนตัวชอบฟังรายการ The Shock , The Ghost รวมถึงอ่านเรื่องผีตาม pantip และเว็บไซต์ต่าง ๆ และมีเรื่องนึงที่ผมจำได้ดี เลยอยากจะหยิบมาเล่าให้เพื่อน ๆ ได้ฟังกัน หลายคนอาจเคยได้ยินกันมาบ้างแล้ว สำหรับ เที่ยวบินสุดท้าย TG 311

เที่ยวบินสุดท้าย TG 311

     เรื่องมันมีอยู่ว่า ในเวลาเที่ยงวันของวันที่ 31 กรกฎาคม 2535 ซึ่งผ่านมาหลายปีแล้ว เครื่องบินของการบินไทย เที่ยวบิน กรุงเทพ – กาฎมัณฑุ TG 311 เครื่องบินแอร์บัส A310 รหัส HS-TID ได้เตรียมลดระดับลงสู่ท่าอากาศยานนานาชาติ ตรีภูวัน กรุงกาฎมัณฑุ ประเทศเนปาล ท่ามกลางสภาพอากาศอันเลวร้าย จากลมมรสุมที่พัดกระหน่ำ…

เที่ยวบินนี้ เป็นเที่ยวบินที่มีแต่ขาไป ไม่มีขากลับ… เนื่องจากเครื่องบินได้ประสบอุบัติเหตุ…บินชนภูเขา ชีวิตของผู้โดยสาร และลูกเรือทั้งลำทั้งหมด 113 ชีวิตต้องดับสูญ เป็นลูกเรือ 14 คน และผู้โดยสาร 99 คน
หลังจากเหตุการณ์ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ไฟล์ทต่อมาก็มาลงตามปกติ พร้อมลูกเรือ ก่อนบอร์ด ผู้โดยสาร และลูกเรือทุกคนก็มาสวดมนต์กัน ขออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ผู้เสียชีวิตได้ไปสู่สุคติขณะเตรียมบอร์ด ลูกเรือคนหนึ่ง เห็นแอร์ใส่ชุดไทยขาดรุ่งริ่ง ยืนอยู่ด้านนอก ตรงทางเชื่อมระหว่างอาคารผู้โดยสารกับเครื่องบิน พอหันกลับไปอีกที ก็ไม่เห็นแล้ว

เลยคิดว่า ตัวเองตาฝาด แต่ก็รู้สึกกลัว ๆ อยู่ เลยให้ เพอเซอร์ คือหัวหน้าลูกเรือ มาช่วยยืนบอร์ด พอบอร์ดเสร็จ ก็ส่งเอกสารอะไรเรียบร้อย เพอเซอร์กับแอร์กำลังช่วยกันปิดประตู ก็เห็นลูกเรือกลุ่มนั้น ที่เสียชีวิตกำลังวิ่งมาที่ประตูเครื่อง แบบร้องขอ อยากไปด้วย ด้วยความหวาดกลัว ทั้งสองคนก็รีบปิดประตูเครื่อง และมองลอดออกไป เห็นลูกเรือยืนร้องไห้กันอยู่ สภาพแต่ละคน ดูไม่ได้เลย และน่าสงสารมาก ๆ

เพอเซอร์เลยยกมือไหว้ ขอขมา สวดขอให้วิญญาณ กลับบ้านด้วยกัน แล้วไปสู่สุคติ ” เพอเซอร์เขาบอกว่า ดูเขาอยากกลับบ้านกัน เลยเชิญกลับบ้าน ”
จากนั้นพอสวดเสร็จ ก็ไม่เห็นอะไร และรวบรวมสติเปิดประตูเครื่องทิ้งไว้สักพัก และเครื่องก็บินกลับประเทศไทย ทั้งสองคนที่เห็นก็คุยกันว่า อย่าบอกเรื่องนี้ให้ลูกเรือท่านอื่น ๆ หรือผู้โดยสารรู้ เพราะเกรงว่า เดี๋ยวจะทำให้กลัวกันไปหมด
ขณะเสิร์ฟอาหารให้ผู้โดยสาร มีผู้โดยสารทักขึ้นมาว่า ” ทำไมวันนี้ลูกเรือเยอะจังเลย บริการดีมาก แอร์ที่ใส่ชุดเขียวสวยจัง ฝากชมด้วย ” แต่วันนั้น ไม่มีใครใส่ชุดเขียวเลย เพราะทุกคนไว้อาลัยกันหมด จะไม่มีใครใส่สีสดกันเลย เลยทำให้ลูกเรือทุกคนกลัวกันใหญ่ แต่ก็ไม่ได้บอกให้ผู้โดยสารรู้

พอถึงกรุงเทพฯ หน้าเกท ก็มีพระ มีขบวนคน และญาติ มารออัญเชิญวิญญาณ กันมากมายหลังจากเครื่องจอดเรียบร้อย กัปตันบอกว่า ตอนเข้าเกทแล้ว ได้ยินเสียง มากระซิบข้างหูว่า “ ขอบคุณมากครับกัปตัน ” ( ฟังแล้วขนลุกแทนกัปตันเลย ) และทุกคนก็ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ
ต้องบอกก่อนว่า เรื่องราวเหล่านี้มีผลต่อขวัญ และกำลังใจในการทำงาน ต่อไปถ้าใครได้เจออีก ก็ตั้งจิตให้เป็นกุศลกับเขา ให้เขาไปดีเถอะ อย่างไรแต่ละคนก็มีหน้าที่สำคัญ ต้องทำทั้งนั้น เพราะทุก ๆ ครั้งที่ เกิดอุบัติเหตุก็จะกลายเป็น Case study ไว้สอนนักบินรุ่นหลังต่อ ๆ ไป

เที่ยวบินสุดท้าย TG 311

และผมเคยดูสาร คดีของเที่ยวบินนี้ครับ เหมือนสภาพอากาศเลวร้าย เอาเครื่องลงไม่ได้ ต้องบินวน แล้วหอการบินของเนปาล ผู้ควบคุม เป็นแขก เชื้อสายอินเดีย ให้บินไปทางเหนือ ซึ่งเป็นภูเขา ในกล่องดำบันทึกเสียงของนักบินไว้ ประมาณว่า ทำไมให้มาทางนี้ แล้วก็พูดตลอดว่า เราต้องกลับไป เราต้องกลับไป แต่พอเริ่มรู้ตัวจะกลับลำ ก็สายไปแล้วครับ บินไปชนกับภูเขา จำได้ว่า คำพูดสุดท้ายของนักบินคือ โอ้!! ไม่!! แล้วก็ชนภูเขาเลย เรื่อง เที่ยวบินสุดท้าย TG 311 ก็มีอยู่ประมาณนี้ ผมเองก็รู้สึกเสียใจ กับสิ่งที่เกิดขึ้น ทั้งกับผู้เสียชีวิต และครอบครัว แม้ว่าเรื่องราวจะผ่านมา 20 กว่าปีแล้ว เรื่องนี้ก็ยังสร้างความหวาดกลัว แหละความหลอน ให้กับลูกเรือที่ได้ฟังอยู่เสมอ

อีกหนึ่งเรื่องที่ผมอยากจะแนะนำเพื่อน ๆ ก็คือ ประสบการณ์หลอน บ้านพักที่หัวหิน ครับ แต่ต้องบอกก่อนว่า ให้อ่านเพื่อเป็นความรู้ และไม่ควรเชื่อทั้งหมด เพราะมันเป็นความเชื่อส่วนบุคคล นอกซะจากว่า ตัวเราเองเคยได้พบเจอกับตัวเองจริง ๆ

Related Posts